Felç Rehabilitasyonu

 

  

 

    Vücudumuzun bir bölgesinde veya tamamında ortaya çıkan felçlerin iki önemli nedeni vardır. Bunlardan birincisi beyin hasarları, diğeri ise omurilik yaralanmalarıdır.


     Özellikle orta ve ileri yaştaki kişilerde beyin hasarına bağlı bir kol ve bacağı birlikte tutan yarım felçler daha çok görülür ve buna “inme” adı verilir. İnme’nin en önemli nedeni beyine gelen kan akımının bozulmasıdır. Her yıl ülkemizde 150 bin kişinin inme geçirdiği kabul edilmektedir. İnmeli hastaların erken dönem tedavileri hastanede yapıldıktan sonra en kısa zamanda rehabilitasyona başlamak gerekir. Beyin hasarının büyüklüğüne ve şiddetine bağlı olarak hastaların bir kısmı eski sağlığına kavuşabilmekte iken önemli bir kısmı eski işlerine dönememekte, ancak günlük yaşantısını bağımsız olarak sürdürebilmektedir. Burada belirleyici olan en önemli iki unsurdan birisi beyindeki hasarın derecesi, diğeri ise uygun ve yeterli bir rehabilitasyon programının uygulanmış olmasıdır.

     Rehabilitasyonun amacı hastanın bedensel kayıplarını azaltıp fonksiyonel kapasitesini çoğaltmak, günlük yaşam aktivitelerinde bağımsız olmasını sağlayıp yaşam kalitesini artırmaktır.Bu hedefe ulaşabilmek için hastanın uzmanlaşmış bir ekip ve yeterli donanıma sahip bir rehabilitasyon merkezinde tedavi edilmesi çok önemlidir. Tedavi programı içinde fizyoterapistler tarafından uygulanan

özel rehabilitasyon egzersizleri, elektrikli uyarım cihazları, ergo terapi adı verilen uğraşı tedavileri, psikolojik destek tedavileri yer alır


     İnme rehabilitasyonunun amaçları şunlardır:

      Hastanın yeniden yürüyebilmesi, günlük işlerinde felçli elini kullanabilmesi, konuşma bozukluğunun giderilmesi, eklemlerde kireçlenme ve kaslarda sertleşme gibi problemlere engel olunması, bası yaralarının önlenmesi, hafıza ve algılama kusurlarının giderilmesi, hastanın günlük yaşantısında kimseye muhtaç olmayacak şekilde hareket özgürlüğünü kazanması, mümkün olan durumlarda eski işine dönebilmesi veya rahatsızlığına uygun yeni bir iş sahibi olması,  sosyal yaşantısına kavuşması, dilediği her yere gidebilmesi.

     İnmeli hastalarda genellikle el iyileşmesi ayağa göre daha az ve geç olur. Bu süreci hızlandırmak ve elin fonksiyonel şekilde kullanılmasını sağlamak amacıyla sağlam tarafın bağlanması, bazı el kaslarına sürekli elektrik uyarımları verilmesi ve özel ergoterapi egzersizleri eldeki yetersizliklerin daha kısa zamanda iyileşmesine olanak verebilir.

     Hareket kayıpları belli bir düzeye kadar tedavi edilen hastalarda “ergoterapi” veya “uğraşı tedavisi” yöntemleriyle, günlük yaşantıdaki hareketlerle ilgili eksiklikler tamamlanmaya çalışılır. Gerekli durumlarda hastanın evinde veya işyerinde sakatlığı ile ilgili bazı düzenlemeler yapılması için yönlendirmeler yapılır.